DOLAR
EURO
ALTIN
BIST
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul 23°C
Gök Gürültülü
Ameliyatsız Hemoroid Tedavisi
Ameliyatsız Hemoroid Tedavisi

Salgın, Psikolojimiz ve İnsan Üzerine

Habersaglikcilar.com Makale Ne kadar beşere dair bir özellik. Bundan sonra değişecek mi, birlikte yaşayıp göreceğiz. Ömrü tehlikeye sokan gerçek …

Salgın, Psikolojimiz ve İnsan Üzerine
22.02.2021
109
A+
A-

Habersaglikcilar.com Makale

Ne kadar beşere dair bir özellik. Bundan sonra değişecek mi, birlikte yaşayıp göreceğiz. Ömrü tehlikeye sokan gerçek bir riskle karşı karşıya kalırken yaşama güdümüzle birlikte bir ekip dert ve dehşetlere sahip olduk. Dert neydi sorusuna telaş doğal bir histi olarak yanıt ermek isterim. Öteki olumlu ve olumsuz tüm hisler üzere yaşanması gereken ve başka tüm hisler üzere dozunda yaşandığında hayat kalitemizi bozmayan hatta duruma ahenk sağlamımızı kolaylaştıran bir his. Son yazımda yapan tasadan bahsetmiştim ve bunun güzel taraflarına değinmiştim. Düşünsenize içerisinde bulunduğumuz salgın hakkında hiç korku duymasaydık ne olurdu? Alınan tedbirler alınmaz, konutlarımızda durmak yerine günlük hayatımıza devam eder, sıhhat sistemi çöktüğünde her şeyin bizim için geç olduğunu fark ederdik.

Bununla birlikte her an dezenfektan kullanan, virüs nedeniyle değil ağır panik ataklar nedeniyle nefes darlığı yaşayan, obsesif şikayetleri artan ve bunu konutta bir arada vakit geçirdiği çocuklarına yansıtan ebeveynlerle baş başayız. En makus senaryoyu yazıp, zihninizde bunu içerisine kendi fotoğrafınızı çizdiğinizde dertlerinizin esiri olmanız kaçınılmazdır. Kendi cenaze senaryolarını kurgulayan, bu fikirlegünlerini geçiren hastalarımız var. Bu karamsar kanılar ile uğraş halinde iken çocuğum çok sıkılıyor, konuttan çıkmasını engellemeye çalışıyorum, yönetim etmekte zorlanıyorum, çocuğumun telaşları ile baş edemiyorum diyen ebeveynlerin kendi niyet sistemleri ile baş edip edemedikleri merak hususudur.

Bizler durumu yönetemezsek çocuklarımız nasıl yönetecek? Tüm bunlara ek olarak toplumsal bir varlık olan insan şu ortalar toplumsal değil. Halbuki biz toplumsal olmalıyız, ömrümüzü sağlıklı devam ettirme yollarımızdan birisi de toplumsallaşmak. Sanıyorum ki buradan yola çıkarak son vakitlerde toplumsal medya kullanımına tartı verdik ve hatta canlı yayınlar yapıp, bu yayınlara katılmaya başladık. Bu sayede varlığımızı bir nebze olsun kanıtlıyor, sosyalleşemesek bile ben buradayım, bir yerlerdeyim diyoruz, bizim için ne kadar kıymetli bir bahis, varolmak, varolabilmek. İnsanın yalnızlaştığı ve yabancılaştığı zamanlardaydık tam da. Kişisel olmaya yapılan atıfların içerisinde kolektif bakış açısından sıyrılarak bencilliği ön plana çıkardığımız, empati hissinden uzaklaştığımız, aldırışın yerine umursamazlığın pirim yaptığı zamanlardaydık. Herkesin kendi narına yandığı, her koyunun kendi bacağından asıldığı fikrini sahiplenip, aman bana dokunmayan yılan bin yaşasın kelamını hayat mottosu bellediğimiz vakitlerin içerisine ateş üzere düştü virüs.

Benzer Yazımız  Teravihi evde kılalım

Artık her koyunun kendi bacağından asılmadığını anladık. Aldığımız ferdî tedbirlerin nasıl hepimizi etkileyeceğini, geleceğimizi belirleyeceğini fark ettik. Toplumsal olan insanın yalnızca zevki ve keyfi uğruna değil hayatı insanca devam ettirebilmek uğruna nasıl da başkalarına muhtaç olduğunu gördük. Bu periyotta bilhassa sıhhat çalışanlarının değerini bir kere daha anladık. Ocak aynın sonlarında tabibe yönelik şiddetle ilgili bir yazı yazmıştım, tekrar bir tabip şiddete maruz kalmıştı. Bununla bir arada yalnızca tabipler değil, tüm sıhhat çalışanları maalesef toplumumuzda her devir şiddet mağdurluğunu yaşıyorlar. Meğer içerisinde bulunduğumuz günlerde geleceğe umutla bakmaya çalışıyorsak onlara borçluyuz. Onları alkışlamak yerine hürmet ve sevgi ile sahip çıkalım.

Yalnızca ülkemizi değil tüm dünyayı etkileyen bu salgın, sıhhat sistemi çöktüğünde beşere ve kurduğu toplumlara ne olacağını bize gösterdi. Hasebiyle bu günler bittiğinde sıhhat çalışanlarımıza gösterdiğimiz hürmet ve sevginin eksilmeyeceğini umuyorum. Tıpkı bir aileyi aile yapan pahalar gibi… Aile demişken bir ortada daha fazla vakit geçirdiğimiz ailelerimizin de değerini bu devirde daha yeterli anladık. İlişkin olduğumuz insanların yanında inançta olduğumuzu hissetme, ertelediğimiz aksiyonları harekete geçirebilme, tutmadığımız kelamları tutabilme fırsatımız oldu bir yandan. Çaresizlik, ümitsizlik, yorgunluk, tükenmişlik, sonluluk hissettiğiniz vakitler olabilir. Bunları etrafınızla paylaşın. Hakikat kaynaklardan bilgi almaya çalışın, sıhhatle kalın, bedellerinizi unutmayın.

Sevgiler…

[Toplam: 0   Ortalama: 0/5]
ETİKETLER: , , , ,
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.