DOLAR
EURO
ALTIN
BIST
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul 36°C
Sıcak

HAGB kararına dayanılarak disiplin cezası verilebilir mi?

Müracaatçı, Siirt Vilayet Kültür Müdürlüğünde bekçi olarak misyon yapmaktadır. Bir programda bayan öğretmenlerden birine cinsel tacizde …

HAGB kararına dayanılarak disiplin cezası verilebilir mi?
14.06.2021
35
A+
A-

Müracaatçı, Siirt Vilayet Kültür Müdürlüğünde bekçi olarak misyon yapmaktadır.

Bir programda bayan öğretmenlerden birine cinsel tacizde bulunduğu gerekçesiyle şikayet edilmiştir.

Başlatılan soruşturma sonucu açılan ceza davası sonucunda, cinsel taciz cürmünden 1 yıl 8 ay mahpus cezası ile cezalandırılmış ve bu cezası ertelenmiştir.

4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nda yapılan değişiklik uyarınca müracaatçının durumu tekrar incelenmiş ve hakkında kararın açıklanmasının geri bırakılmasına (HAGB) karar verilmiştir.

İlgiliye ayrıyeten disiplin cezası olarak memuriyetten çıkarma cezası verilmiştir.

İlgili lokal mahkemede bu sürece dava açmış ve iptal ettirmiştir.

Danıştay ise kararı bozmuştur.

Mahallî mahkeme bozma kararına uymuş ve davayı reddetmiştir.

Anayasa Mahkemesi ise ilgiliyi haklı bulmuştur

(Başvuru Numarası: 2018/23214)

Karar Tarihi: 25/2/2021

I. MÜRACAATIN KONUSU

1. Müracaat; devlet memurluğundan çıkarılma disiplin sürecinin iptali istemiyle açılan davada kararın açıklanmasının geri bırakılması kararı temel alınarak karar verilmesi nedeniyle masumiyet karinesinin ihlal edildiği savına ilişkindir.

II. MÜRACAAT SÜRECİ

2. Müracaat 25/7/2018 tarihinde yapılmıştır.

3. Müracaat, müracaat formu ve eklerinin idari taraftan yapılan ön incelemesinden sonra Kurula sunulmuştur.

4. Komitece müracaatın kabul edilebilirlik incelemesinin Kısım tarafından yapılmasına karar verilmiştir.

5. Kısım Lideri tarafından müracaatın kabul edilebilirlik ve temel incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir.

6. Müracaat evraklarının bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

7. Müracaat formu ve eklerinde söz edildiği biçimiyle olaylar özetle şöyledir:

8. Müracaatçı, Siirt Vilayet Kültür Müdürlüğünde bekçi olarak misyon yapmaktadır.

9. Müracaatçı, Şırnak’ta vazifeli olduğu devirde Kültür Merkezi Tiyatro Salonu’ndaki bir programda bayan öğretmenlerden birine cinsel tacizde bulunduğu gerekçesiyle şikayet edilmiştir.

10. Müracaatçı hakkında şikayetçi olan öğretmen, müracaatçının kumanda odasında bulundukları sırada elini tuttuğunu ve yanağından öptüğünü sav etmiştir. Başlatılan soruşturma sonucu açılan ceza davası sonucunda, Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin (Ceza Mahkemesi) 12/12/2007 tarihli kararıyla müracaatçı cinsel taciz hatasından 1 yıl 8 ay mahpus cezası ile cezalandırılmış ve bu cezası ertelenmiştir.

11. Anılan ertelenen mahpus cezasına ait karar temyiz edilmeyerek katılaşmıştır. Kararın katılaşmasından sonra 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nda yapılan değişiklik uyarınca müracaatçının durumu yine incelenmiş ve hakkında kararın açıklanmasının geri bırakılmasına (HAGB) karar verilmiştir.

12. Bunun üzerine müracaatçı hakkında başlatılan soruşturma sonucunda müracaatçıya isnat edilen aksiyonun mahkeme kararıyla sabit olduğu, bu hareketin karşılığının devlet memurluğundan çıkarma cezası olduğu belirtilmiştir.

13. Müracaatçı 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 125. unsurunun (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmıştır.

14. Müracaatçı, anılan sürecin iptali istemiyle Diyarbakır 1. Yönetim Mahkemesinde dava açmıştır. Anılan Mahkemenin 30/7/2009 tarihli kararıyla dava konusu sürecin iptaline karar verilmiştir. Kararın münasebetinde; müracaatçı ve E.Y. dışında olayın ayrıca şahidinin olmadığı, şikayete tabi olan kolay cinsel taciz hatasında E.Y.nin şikayetini geri aldığı, olayla ilgili ceza davasında HAGB kararı verildiği konularının dikkate alınması ile açık ve net bir biçimde cinsel taciz kabahatinin, memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunulduğunun sabit olmadığı kanaatine varılarak dava konusu süreçte hukuka uyarlık görülmediği belirtilmiştir.

15. Temyiz edilen karar Danıştay Onikinci Dairesinin (Daire) 27/9/2012 tarihli kararıyla bozulmuştur. Bozma kararının münasebetinde; müracaatçı hakkında ceza yargılaması sonucu verilen HAGB kararının müracaatçıya isnat edilen aksiyonun disiplin tarafından idarece ele alınmasına ve disiplin cezası verilmesine mani teşkil etmeyeceği vurgulanmıştır. Müracaatçıya isnat edilen fiilin ceza mahkemesi kararıyla sübuta erdiği, bu fiilin memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareket niteliğinde bulunduğu sonucuna varıldığı belirtilerek dava konusu süreçte hukuka terslik görülmediği söz edilmiştir.

16. Müracaatçı tarafından bozma kararına karşı kararın düzeltilmesi isteminde bulunulmuştur. Kararın düzeltilmesi dilekçesinde; hakkındaki şikayetin geri çekildiği, kararı temyiz etmiş olsaydı şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verileceği ve hakkında disiplin cezası uygulanmayacağı, bu konuların dikkate alınması gerektiği, tarafına isnat edilen aksiyonun sabit olmadığı ileri sürülmüştür. Kararın düzeltilmesi istemi Dairenin 14/3/2016 tarihli kararı ile reddedilmiştir.

17. Bozma kararı üzerine belge Diyarbakır 1. Yönetim Mahkemesinin aslına kaydedilmiştir. Anılan Mahkemenin 20/6/2016 tarihli kararı ile Siirt Yönetim Mahkemesinin (Mahkeme) 30/4/2015 tarihinde kurulması ve 1/9/2015 tarihi prestijiyle faaliyete geçmesi nedeniyle dava yetki istikametinden reddedilmiş, belgenin yetkili Siirt Yönetim Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

18. Mahkemece bozma kararına uyularak 1/10/2016 tarihli kararla dava reddedilmiştir. Kararın münasebeti şöyledir: “… davacıya verilen mahpus cezasına ait karar, sonradan yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca incelenmiş ve davacı hakkında kararın açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; ceza mahkemesince kanıtların takdiri ve hatanın niteliği istikametinden yapılacak değerlendirmede uyulacak unsur ve kuralların, disiplin hukuku bakımından uygulanan kurallardan farklı olması ve 657 sayılı Kanun’un 131. hususunda memurun, ceza kanununa nazaran mahkum olması yahut olmaması halinin, ayrıyeten disiplin cezasının uygulanmasına pürüz olmayacağının karara bağlanmış olması karşısında, davacı hakkında ceza yargılaması sonucu verilen kararın açıklanmasının geri bırakılması kararının, davacıya isnat edilen hareketin disiplin istikametinden idarece ele alınmasına ve disiplin cezası verilmesine mahzur teşkil etmeyeceği, davacıya isnat edilen fiilin, ceza mahkemesi kararıyla sübuta erdiği, bu fiilin memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareket niteliğinde bulunduğu sonucuna varıldığından, dava konusu süreçte hukuka terslik görülmemiştir.”

19. Müracaatçının disiplin cezası verme yetkisinin zamanaşımına uğradığını, isnat edilen fiilin cinsel taciz cürmünü oluşturmadığını, bu fiilin memurluktan çıkarmayı gerektirmediğini, hakkında HAGB kararı verildiğini, HAGB kararlarının maksadına muhalif bir yorum yapıldığını ileri sürdüğü temyiz istemi Dairenin 28/9/2017 tarihli kararıyla reddedilerek mahkeme kararı onanmıştır. Karar düzeltme istemi de Dairenin 16/5/2018 tarihli kararıyla reddedilmiştir. Bu karar 10/7/2018 tarihinde bildiri edilmiştir.

20. Müracaatçı 25/7/2018 tarihinde ferdi müracaatta bulunmuştur.

IV. İLGİLİ HUKUK

A. Ulusal Hukuk

21. 657 sayılı Kanun’un 125. hususunun birinci fıkrasının E bendinin (g) alt bendi şöyledir:

” Memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak,”

22. 5271 sayılı Kanun’un 231. unsurunun (5) numaralı fıkrasının son cümlesi şöyledir:

“Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan kararın sanık hakkında bir hukuksal sonuç doğurmamasını tabir eder.”

B. Milletlerarası Hukuk

1. İlgili Kontrat

23. Avrupa İnsan Hakları Mukavelesi’nin (Sözleşme) 6. unsurunun ikinci fıkrası şöyledir:

“Kendisine bir kabahat isnat edilen herkes, suçluluğu yasal olarak sabit oluncaya kadar hatasız sayılır.”

2. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi İçtihadı

24. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) Sözleşme’nin 6. hususunun ikinci fıkrasının bireylerin suçluluğu yasal olarak sabit oluncaya kadar temiz sayılma hakkını garanti altına aldığını belirtir. AİHM içtihatlarında, masumiyet karinesi ile sağlanan garantinin iki tarafının bulunduğu söz edilmiştir. Ceza yargılamasının yürütülmesine dair yordama ait bu garanti ile sonucunda mahkümiyet kararı dışında bir karar kurulan ceza yargılaması ile temaslı olan durumlarda, daha sonra yürütülecek yargılamalar boyunca kişinin masumiyetine hürmet gösterilmesinin sağlanması amaçlanır. Bu adaba ait taraf kapsamında masumiyet karinesi prensibi, ceza yargılamasının kendisinin adil olmasını sağlayacak tarza ait teminat olarak kamu vazifelilerinin davalının suçluluğu ve hareketleri hakkında erken açıklamalarda bulunmasını yasaklar. Lakin bu konu, cezai sıkıntılarda tarza ait teminat ile hudutlu olmayıp daha geniştir ve devletin hiçbir temsilcisinin mahkeme ile suçluluğu ispatlanıncaya kadar kişinin bir hatadan hatalı olduğunu söylememesini gerekli kılar. Bu bağlamda yalnızca ceza yargılaması kapsamında değil birebir vakitte ceza yargılaması ile eş vakitli olarak yürütülen bağımsız hukuk yargılamaları, disiplin süreçleri yahut başka yargılamalarda da masumiyet karinesinin ihlali kelam konusu olabilir. Sözleşme’nin 6. unsurunun ikinci fıkrası kapsamındaki teminatın birinci istikameti, kişi hakkındaki ceza yargılaması sonuçlanıncaya kadar ceza gerektiren bir hatayla suçlandığı mühlete ait iken masumiyet karinesi teminatının ikinci istikameti, ceza yargılaması sonucunda mahkümiyet dışında bir karar kurulduğunda devreye girer ve daha sonraki yargılamalarda ceza gerektiren cürüm karşısında kişinin masumiyetinden kuşku duyulmamasını gerektirir (Seven/Türkiye, B. No: 60392/08, 23/1/2018, § 43).

25. AİHM, Sözleşme’nin 6. unsurunun ikinci fıkrasının disiplin yetkisini haiz makamların ceza yargılaması kapsamında kendisine kabahat isnat edilen ve hareketi yordama uygun bir halde tespit edilen bir kamu görevlisine yaptırım uygulamasını engellemek üzere bir hedefi yahut tesiri bulunmadığına kanaat getirmiştir. AİHM, Sözleşme’nin rastgele bir aksiyon nedeniyle hem ceza hem de disiplin yargılamalarının başlatılmasına yahut kelam konusu iki yargılama çeşidinin eş vakitli olarak yürütülmesine halel getirmediğine vurgu yapmaktadır. AİHM ayrıyeten, cezai sorumluluğun kaldırılması halinde bile daha hafif bir ispat külfeti temelinde birebir olaylardan doğan tüzel yahut öteki sorumlulukların tesis edilmesine halel getirilmediğine işaret etmektedir. Fakat en son bir cezai karar olmaksızın disiplin yargılaması kapsamında başvurana argüman konusu aksiyonu nedeniyle cezai sorumluluk yükleyen bir sözün bulunması halinde 6. hususun (2) numaralı fıkrası kapsamına giren bir sorun kelam konusu olacaktır (Seven/Türkiye, § 51).

Benzer Yazımız  Kayseri'de kayıp olarak aranan çift, tandıra gömülmüş halde bulundu

26. Bu bağlamda Sözleşme’nin 6. unsurunun ikinci fıkrasının sağladığı müdafaanın ikinci istikametine nazaran sanığın beraatiyle yahut davanın düşmesiyle sonuçlanan ceza yargılamaları sonrasında kelam konusu şahsa, masumiyetine uygun bir muamelede bulunulması gerekir. Bu ikinci istikamette unsurun genel gayesi bir cürümden beraat eden bireyleri yahut ceza yargılaması düşen bireyleri, itham edildikleri hatadan aslında hatalı olduklarını düşünen kamu vazifelileri ve makamlarına karşı korumaktır. Bu davalarda masumiyet karinesi -adil olmayan bir cezai kararın önlenmesi için- sağladığı adaba ait teminatın çeşitli şartlarının yargılamada uygulanması suretiyle hayata geçirilmiştir. Beraat yahut rastgele bir düşme kararına riayet edilmesi hakkının korunmaması halinde Sözleşme’nin 6. hususunun ikinci fıkrasında yer alan adil yargılanma garantileri teorik ve hayali olma riskiyle karşı karşıya kalabilir (Seven/Türkiye, § 54).

V. İNCELEME VE MÜNASEBET

27. Mahkemenin 25/2/2021 tarihinde yapmış olduğu toplantıda müracaat incelenip gereği düşünüldü:

A. Müracaatçının Argümanları

28. Müracaatçı; cürmün işlendiği tarihe nazaran disiplin soruşturmasına başlanılan tarih prestijiyle disiplin cezası verme yetkisinin zamanaşımına uğradığını, isnat edilen fiilin cinsel taciz hatasını oluşturmadığını, bu fiilin memurluktan çıkarmayı gerektirmediğini, hakkında HAGB kararı verildiğini söz etmektedir. HAGB kararlarının maksadına muhalif bir yorum yapıldığını, yönetimin takdir yetkisini berbata kullandığını, masumiyet karinesi ve lekelenmeme hakkının gözardı edildiğini, Mahkemece mevzuatın ve somut olayın eksik ve kusurlu değerlendirildiğini, birebir bahisteki davalarda farklı kararlar verildiğini, hak arama özgürlüğünü zedelediğini belirterek adil yargılanma hakkının, eşitlik unsurunun ve masumiyet karinesinin ihlal edildiğini ileri sürmüştür.

B. Kıymetlendirme

29. Anayasa’nın “Hak arama hürriyeti” kenar başlıklı 36. unsurunun birinci fıkrası şöyledir:

“Herkes, yasal vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı yahut davalı olarak argüman ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.”

30. Anayasa’nın 38. hususunun dördüncü fıkrası şöyledir:

“Suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar, kimse hatalı sayılamaz.”

31. Anayasa Mahkemesi, olayların müracaatçı tarafından yapılan tüzel nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuksal tavsifini kendisi takdir eder (Tahir Canan, B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). Müracaatçı; her ne kadar cürüm ve cezaların yasallığı prensibi ile eşitlik unsurunun ihlal edildiğini argüman etmiş ise de anılan şikayetin içeriği incelendiğinde müracaatçının şikayetinin özünün iptal davasında HAGB kararının temel alınmasına ait olduğu anlaşılmaktadır. Bu bakımdan müracaatçının argümanlarının masumiyet karinesi bakımından incelenmesi gerekmektedir.

1. Kabul Edilebilirlik İstikametinden

32. Anayasa Mahkemesi masumiyet karinesinin ihlali tezlerini incelediği müracaatlarda (çok sayıda karar ortasından bkz. S.M. [GK], B. No: 2016/6038, 20/6/2019; Galip Şahin [GK], B. No: 2015/6075,11/6/2018) hata isnadına ait bir teminat olan masumiyet karinesinin uygar hak ve yükümlülüklere ait uyuşmazlıklarda hangi hallerde uygulanabileceğine ait prensipleri belirlemiştir. Buna nazaran masumiyet karinesinin uygar hak ve yükümlülükler kapsamında kalan bir yargılamada uygulanabilmesi için müracaatçının kelam konusu uygar hak ve yükümlülüklere ait yargılama ile hakkında yürütülen yahut sona eren ceza yargılaması ortasında ilişki bulunduğunu göstermesi gerekmektedir. Uygar hak yargılamasında, ceza yargılamasında verilen kararın sonucunun dikkate alındığı ve değerlendirildiği yahut ceza belgesinde yer alan kanıtların irdelendiği ya da müracaatçının hakkındaki suçlamayı doğuran olaylara dahli ile ilgili irdelemelerde bulunulduğu yahut müracaatçının beklenen suçluluğuyla ilgili yorum yapıldığı hallerde kelam konusu temasın var olduğu kabul edilebilir. Bununla birlikte idare/hukuk yargılaması ile ceza yargılaması ortasındaki irtibatın varlığına işaret eden olguların tüketme yoluyla sayılmasının mümkün olmadığı, bunların kararların verildiği yargılamaların çeşidine ve içeriğine nazaran değişebileceği kabul edilmelidir.

33. Somut olayda müracaatçı, devlet memurluğundan çıkarma sürecinin iptali istemiyle açtığı davada çıkarma sürecine mevzu hareket nedeniyle yapılan ceza yargılamasında HAGB kararı verilmesine rağmen Yönetim Mahkemesince aksiyonun sabit görülerek sürecin hukuka uygun bulunmasından şikayet etmektedir. Gerek mahkeme kararında gerekse disiplin makamlarının süreçlerinde ceza yargılamasına mevzu hareketlerle ilgili olarak kıymetlendirme yapıldığı gözlemlenmektedir. Bu konular -herhangi bir ihlale yol açıp açmadıkları hususu aşağıda pahalandırılacak olmakla birlikte- disiplin sürecinin denetlendiği yargı süreci ile ceza yargılaması ortasında irtibatın bulunduğu sonucuna ulaşılması bakımından kâfi görülmüştür. Bu bağlamda masumiyet karinesinin sağladığı teminatın devreye girdiği somut müracaatta Anayasa’nın 36. ve 38. hususlarının uygulanabilir olduğu kanaatine varılmıştır.

34. Açıkça destekten mahrum olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek öteki bir neden de bulunmadığı anlaşılan masumiyet karinesinin ihlal edildiğine ait tezin kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.

2. Temel Tarafından

a. Genel Prensipler

35. Masumiyet karinesi, Anayasa’nın 38. unsurunun dördüncü fıkrasında “Suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar, kimse hatalı sayılamaz.” halinde düzenlenmiştir. Anayasa’nın 36. unsurunda ise herkesin argüman ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmektedir. Anılan unsura adil yargılanma ibaresinin eklenmesine ait münasebette, Türkiye’nin taraf olduğu memleketler arası sözleşmelerce de teminat altına alınan adil yargılama hakkının unsur metnine dahil edildiği vurgulanmıştır. Gerçekten Sözleşme’nin 6. unsurunun (2) numaralı fıkrasında, kendisine bir cürüm isnat edilen herkesin suçluluğu yasal olarak sabit oluncaya kadar hatasız sayılacağı düzenlenmiştir. Bu prestijle masumiyet karinesi, Anayasa’nın 36. hususunda garanti altına alınan adil yargılanma hakkının bir ögesi olmakla birlikte suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar kimsenin hatalı sayılamayacağına dair 38. hususunun dördüncü fıkrasında ayrıyeten düzenlenmiştir (Fameka İnş. Plastik San ve Tic. Ltd. Şirketi, B. No: 2014/3905, 19/04/2017, § 27).

36. Masumiyet karinesi, hakkında hata isnadı bulunan bir kişinin adil bir yargılama sonunda hatalı olduğuna dair kesin karar tesis edilene kadar saf sayılması gerektiğini söz etmekte ve hukuk devleti unsurunun de bir gereğini oluşturmaktadır (AYM, E.2013/133, K.2013/169, 26/12/2013). Anılan karine, kişinin cürüm işlediğine dair katılaşmış bir yargı kararı olmadan hatalı olarak kabul edilmemesini garanti altına almaktadır. Ayrıyeten hiç kimse, suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar yargılama makamları ve kamu otoriteleri tarafından hatalı olarak nitelendirilemez ve hatalı muamelesine tabi tutulamaz (Kürşat Eyol, B. No: 2012/665, 13/6/2013, § 26).

37. Adil yargılanma hakkının bir ögesi olan masumiyet karinesinin sağladığı garantinin iki istikameti bulunmaktadır.

38. Garantinin birinci istikameti; kişi hakkındaki ceza yargılaması sonuçlanıncaya kadar geçen, bir öteki sözle kişinin ceza gerektiren bir cürümle itham edildiği (suç isnadı altında olduğu) sürece ait olup hatalı olduğuna dair karar tesis edilene kadar kişinin suçluluğu ve hareketleri hakkında erken açıklamalarda bulunulmasını yasaklar. Garantinin bu istikametinin kapsamı yalnızca ceza yargılamasını yürüten mahkemeyle hudutlu değildir. Garanti birebir vakitte öteki tüm idari ve isimli makamların da süreç ve kararlarında, suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar kişinin hatalı olduğu istikametinde ima ya da açıklamalarda bulunmamasını gerekli kılar. Münasebetiyle yalnızca cürüm isnadına husus ceza yargılaması kapsamında değil ceza yargılaması ile eş vakitli olarak yürütülen öteki hukuksal süreç ve yargılamalarda da (idari, hukuk, disiplin gibi) masumiyet karinesinin ihlali kelam konusu olabilir (Galip Şahin, § 39).

39. Teminatın ikinci istikameti ise ceza yargılaması sonucunda mahkümiyet dışında bir karar kurulduğunda devreye girer ve daha sonraki yargılamalarda ceza gerektiren cürümle ilgili olarak kişinin masumiyetinden kuşku duyulmamasını, kamu makamlarının toplum nezdinde kişinin hatalı olduğu izlenimini uyandıracak süreç ve uygulamalardan kaçınmasını gerektirir (Galip Şahin, § 40).

40. Bilindiği üzere ceza muhakemesi hukuku ile disiplin hukuku farklı kural ve unsurlara tabi disiplinlerdir. Disiplin hukuku kurumun iç nizamını müdafaayı amaçlayan ve bunun için kamu vazifelilerinin mevzuata, çalışma tertibine, hizmetin gereklerine alışılmamış fiillerine yönelik olarak uygulanacak yaptırımları ve bu yaptırımların uygulanmasındaki yordam ve asılları düzenleyen bir hukuk alanıdır. Birtakım hallerde ise kamu görevlisinin fiili ceza hukuku kapsamında cürüm tarifine uymasının yanı sıra disiplin hukuku istikametinden de sorumluluk gerektiren bir mahiyet taşıyabilir (benzer tarafta değerlendirmeler için bkz. Özcan Pektaş, B. No: 2013/6879, 2/12/2015, § 25; Kürşat Eyol, § 30). Bu türlü bir durumda Anayasa’da teminat altına alınan masumiyet karinesinin bir aksiyonu nedeniyle ilgili hakkında hem ceza hem de disiplin süreçlerinin yürütülmesine mani teşkil etmediğini, bu iki sürecin eş vakitli olarak devam etmesinin de önünde anılan garanti bakımından bir mani bulunmadığını belirtmek gerekir (M.E.T., B. No: 2014/11920, 3/7/2018, § 61).

Benzer Yazımız  Rusya'ya domates sevkiyatı 10 gün içinde başlayacak

41. Öte yandan ceza muhakemesi sonucunda kişinin müsnet cürmü işlemediğine dair kararlar dışında ceza mahkemesi kararı, disiplin makamları açısından direkt bağlayıcı değildir. Fakat cezai sorumluluğu ortadan kalkmış olsa dahi birebir olaylar nedeniyle -daha hafif bir ispat külfeti temelinde- kişi hakkında öteki cins bir sorumluluğun tesis edilmesinin önünde bir mahzur bulunmamaktadır (benzer taraftaki değerlendirmeler için bkz. Özcan Pektaş, § 25; Kürşat Eyol, § 30).

42. Ceza muhakemesiyle eş vakitli olarak yürütülen, bir öteki sözle kişinin şimdi cürüm isnadı altında olduğu, ceza makamları tarafından hakkında rastgele bir karar kurulmadığı süreçte devam eden disiplin soruşturma ve yargılamalarında masumiyet karinesi bakımından kıymetli olan konu; kamu makamlarının süreç ya da kararlarında belirttikleri münasebetler yahut kullandıkları lisan nedeniyle bireye cezai sorumluluk yüklememeleri, ceza mahkemeleri tarafından şimdi hatalı bulunmamış bireyin masumiyeti üzerine gölge düşürülmesine sebebiyet vermemeleridir (Galip Şahin, § 47).

43. Bununla birlikte ceza yargılamasına bahis maddi olay ve olguların disiplin hukuku temelleri çerçevesinde öbür kamu makamlarınca (idari/adli) ayrıyeten kıymetlendirilmesi ve bu kıymetlendirme sonucunda ulaşılacak kanaate nazaran işlem/karar tesis edilmesi mümkündür. Bu bağlamda disiplin süreç ve yargılamalarında ceza yargılamasında elde edilen bir kanıta istinat edilmesi ya da kişi hakkında yapılan ceza yargılamasına bir olgu olarak atıf yapılmış olması tek başına masumiyet karinesinin sağladığı teminatlara terslik teşkil etmez. Lakin isimli ve idari makamların kendi misyon sonlarını aşarak kişiyi hatalı ilan etmesi yahut bu bağlamda birtakım çıkarımlarda bulunması masumiyet karinesinin ihlaline yol açabilir. Masumiyet karinesi kapsamındaki teminatların sağlanıp sağlanmadığının tespiti yapılırken ise kararın münasebetinin bir bütün olarak kıymetlendirilmesi gerekir (Galip Şahin, § 48).

44. Kararın açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen durumlarda sanığın hatalı olduğu konusunda ulaşılmış bir vicdani kanaat bulunmakta ve bu kanaat taammüden yeni bir cürüm işlenmemesi koşuluna bağlı olarak karar söz etmemektedir. Nitekim kararın açıklanmasının geri bırakılması, mahkümiyet konusunda vicdani kanaate ulaşmış mahkemenin buna ait kararı açıklamayı muhakkak bir mühlet ertelemesini, bu müddet zarfında kararın sanık hakkında bir tüzel sonuç doğurmamasını ve bu müddet sonunda kişinin öbür cürüm işlememesi halinde açıklanması geri bırakılan kararın ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verilmesini söz eder. Bu çerçevede ceza davası dışında ancak ceza davasına husus olan hareketler nedeniyle devam eden idari uyuşmazlıklarda açıklanması geri bırakılan mahkümiyet kararına dayanılması masumiyet karinesi ile çelişebilir (Kürşat Eyol, §§ 28, 29).

45. İdari uyuşmazlığın tahliline temel teşkil etmesi bakımından salt kişinin yargılanmış olmasından ve kararın açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardan kelam edilmesi, masumiyet karinesinin ihlal edildiğinden kelam edebilmek bakımından kâfi değildir. Bunun için kararın münasebetinin bütün halinde dikkate alınması ve sonuncu kararın münhasıran kararın açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen fiillere dayanıp dayanmadığının incelenmesi gerekir (Ramazan Tosun, B. No: 2012/998, 7/11/2013, § 63; Hüseyin Şahin, B. No: 2013/1728, 12/11/2014, § 40).

b. Unsurların Olaya Uygulanması

46. Somut olayda müracaatçı, aleyhine ceza davası açılmış ve karar verilmiş olmasının disiplin cezası verilmesine ait sürece karşı açtığı davanın reddine münasebet olarak gösterilmesi nedeniyle masumiyet karinesinin ihlal edildiğini ileri sürmüştür. Bir diğer tabirle müracaatçı gerek yönetimin disiplin cezası kararında gerekse mahkeme kararında geçen somut rastgele bir tabirden şikayet etmemiş, bir bütün olarak ceza davasındaki suçlamalar temel alınarak disiplin cezası verilmesi ve buna karşı açtığı davanın reddedilmesinden yakınmıştır.

47. Üstte alıntılanan prensipler uyarınca, ceza gerektiren rastgele bir kabahat isnat edilen fakat kesin olarak mahküm edilmemiş bulunan bir bireye yönelik türel kararın kişinin hatalı olduğu tarafında bir görüşü yansıtması halinde masumiyet karinesinin ihlal edilmiş olacağı açıktır.

48. Müracaata husus Mahkeme kararın ret münasebetinde münhasıran Ceza Mahkemesinin kararına dayanıldığı görülmektedir. Mahkeme münasebetinde ceza mahkemesi kararına atıfla “…davacıya isnat edilen fiilin, ceza mahkemesi kararıyla sübuta erdiği…” tabirine yer vererek müracaatçının hareketine uyan disiplin cezası ile cezalandırıldığı sonucuna ulaşmıştır (bkz. § 18). Mahkeme, disiplin cezasının hukuka uygun olduğu sonucuna ulaşırken disiplin hukuku bağlamında bir delillendirmeyi temel alarak yönetim hukuku çerçevesinde somut olaya dair yeni bir türel değerlendirmede bulunmamıştır.

49. Bu kapsamda Mahkemece, uyuşmazlık konusu disiplin cezasına temel olan olaylara ait yeni bir kıymetlendirme yapılmadan müracaatçıya isnat edilen fiilin ceza mahkemesi kararıyla sübuta erdiği söz edilerek disiplin cezasının hukuka uygun bulunduğu tarafındaki münasebetini kendi değerlendirmesinden fazla HAGB kararı ile sonuçlanan ceza mahkemesi kararına dayandırdığı görülmektedir.

50. Ceza yargılamasından bağımsız, kendi kanaatini ortaya koyacak rastgele bir kanıtı kararında irdelemeyen, olay ve olgular hakkında yeni bir kıymetlendirme yapmayan derece mahkemesinin münhasıran ceza yargılaması sonunda verilen HAGB kararındaki tesbitlere dayandığı ve aksiyona yönelik anılan sözlerinin de (bkz. § 48) masumiyet karinesini ihlal edici mahiyette olduğu anlaşılmaktadır.

51. Sonuç olarak kararda yapılan kıymetlendirme ve kullanılan sözlerin masumiyet karinesini ihlal ettiği sonucuna ulaşılmıştır.

52. Açıklanan münasebetlerle Anayasa’nın 36. ve 38. unsurlarında garanti altına alınan masumiyet karinesinin ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.

3. 6216 Sayılı Kanun’un 50. Hususu İstikametinden

53. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Yordamları Hakkında Kanun’un 50. unsurunun ilgili kısmı şöyledir:

“(1) Temel inceleme sonunda, müracaatçının hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi halinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için tekrar yargılama yapmak üzere belge ilgili mahkemeye gönderilir. Yine yargılama yapılmasında hukuksal fayda bulunmayan hallerde müracaatçı lehine tazminata hükmedilebilir yahut genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Tekrar yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak biçimde mümkünse evrak üzerinden karar verir.”

54. Müracaatçı, ihlalin tespiti ve yine yargılama yapılması talebinde bulunmuştur.

55. Anayasa Mahkemesinin Mehmet Doğan ([GK], B. No: 2014/8875, 7/6/2018) kararında ihlal sonucuna varıldığında ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağı konusunda genel prensipler belirlenmiştir. Anayasa Mahkemesi başka bir kararında ise bu unsurlarla birlikte ihlal kararının yerine getirilmemesinin sonuçlarına da değinmiş ve bu durumun ihlalin devamı manasına geleceği üzere ilgili hakkın ikinci kere ihlal edilmesiyle sonuçlanacağına da işaret etmiştir (Aligül Alkaya ve öbürleri (2), B. No: 2016/12506, 7/11/2019).

56. Ferdi müracaat kapsamında bir temel hakkın ihlal edildiğine karar verildiği takdirde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırıldığından kelam edilebilmesi için temel kural mümkün olduğunca eski hale getirmenin yani ihlalden evvelki duruma dönülmesinin sağlanmasıdır. Bunun için ise öncelikle ihlalin kaynağı belirlenerek devam eden ihlalin durdurulması, ihlale neden olan karar yahut sürecin ve bunların yol açtığı sonuçların ortadan kaldırılması, varsa ihlalin sebep olduğu maddi ve manevi ziyanların giderilmesi, ayrıyeten bu bağlamda uygun görülen başka önlemlerin alınması gerekmektedir (Mehmet Doğan, §§ 55, 57).

57. İhlalin mahkeme kararından kaynaklandığı yahut mahkemenin ihlali gideremediği durumlarda Anayasa Mahkemesi, 6216 sayılı Kanun’un 50. unsurunun (2) numaralı fıkrası ile Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü’nün 79. unsurunun (1) numaralı fıkrasının (a) bendi uyarınca ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için tekrar yargılama yapılmak üzere kararın bir örneğinin ilgili mahkemeye gönderilmesine hükmeder. Anılan yasal düzenleme, yöntem hukukundaki misal hukuksal kurumlardan farklı olarak ihlali ortadan kaldırmak emeliyle yine yargılama sonucunu doğuran ve kişisel müracaata özgülenen bir giderim yolunu öngörmektedir. Bu nedenle Anayasa Mahkemesi tarafından ihlal kararına bağlı olarak yine yargılama kararı verildiğinde yordam hukukundaki yargılamanın yenilenmesi kurumundan farklı olarak ilgili mahkemenin tekrar yargılama sebebinin varlığını kabul konusunda rastgele bir takdir yetkisi bulunmamaktadır. Hasebiyle bu türlü bir kararın kendisine ulaştığı mahkemenin yasal yükümlülüğü, ilgilinin talebini beklemeksizin Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı nedeniyle tekrar yargılama kararı vererek devam eden ihlalin sonuçlarını gidermek üzere gereken süreçleri yerine getirmektir (Mehmet Doğan, §§ 58, 59; Aligül Alkaya ve başkaları (2), §§ 57-59, 66, 67).

Benzer Yazımız  Yüksek yargı eski üyeleri Kılıç ve Demir'in FETÖ hapis cezaları onandı

58. İncelenen müracaatta Siirt Yönetim Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucu masumiyet karinesinin ihlal edildiği sonucuna varılmıştır. Münasebetiyle somut müracaatta ihlalin mahkeme kararından kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

59. Bu durumda masumiyet karinesinin ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için tekrar yargılama yapılmasında türel fayda bulunmaktadır. Yapılacak tekrar yargılama ise tarz hukukunda yer alan emsal kurumlardan farklı ve ferdî müracaata mahsus bir düzenleme içeren 6216 sayılı Kanun’un 50. hususunun (2) numaralı fıkrasına nazaran ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına yöneliktir. Bu kapsamda yine yargılama sürecinde mahkemelerce yapılması gereken iş, öncelikle hak ihlaline yol açan mahkeme kararının ortadan kaldırılmasından ve Anayasa Mahkemesini ihlal sonucuna ulaştıran nedenleri gideren, ihlal kararında belirtilen unsurlara uygun yeni bir karar verilmesinden ibarettir. Bu sebeple kararın bir örneğinin yine yargılama yapılmak üzere ilgili Mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi gerekir.

60. Belgedeki dokümanlardan tespit edilen 294,70 TL harç ve 3.600 TL vekalet fiyatından oluşan toplam 3.849,70 TL yargılama sarfiyatının müracaatçıya ödenmesine karar verilmesi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan münasebetlerle;

A. Masumiyet karinesinin ihlal edildiğine ait argümanın KABUL EDİLEBİLİR OLDUĞUNA OYBİRLİĞİYLE,

B. Anayasa’nın 36. hususu ile 38. hususunun dördüncü fıkrasında garanti altına alınan masumiyet karinesinin İHLAL EDİLDİĞİNE Muammer TOPAL’ın karşıoyu ve OYÇOKLUĞUYLA,

C. Kararın bir örneğinin masumiyet karinesinin ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için tekrar yargılama yapılmak üzere Siirt Yönetim Mahkemesine (E.2016/1638, K.2016/1057) GÖNDERİLMESİNE,

D. 294,70 TL harç ve 3.600 TL vekalet fiyatından oluşan toplam 3.894,70 TL yargılama sarfiyatının müracaatçıya ÖDENMESİNE,

E. Ödemenin, kararın bildirisini takiben müracaatçının Hazine ve Maliye Bakanlığına müracaat tarihinden itibaren dört ay içinde yapılmasına, ödemede gecikme olması halinde bu müddetin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadar geçen mühlet için yasal FAİZ UYGULANMASINA,

F. Kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESİNE 25/2/2021 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY

Anayasa’nın 148. hususunun üçüncü fıkrası ile 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Tarzları Hakkında Kanun’un 45. unsurunun (1) numaralı fıkrasına nazaran ferdî müracaatın incelenebilmesi için kamu gücü tarafından ihlal edildiği argüman edilen hakkın Anayasa’da teminat altına alınmış olmasının yanı sıra Mukavele ve Türkiye’nin taraf olduğu Sözleşme’ye ek protokoller kapsamına da girmesi gerekir (Onurhan Solmaz, B. No: 2012/1049, 26/3/2013, § 18). Masumiyet karinesi; Anayasa’nın 38. unsurunun dördüncü, Sözleşme’nin ise 6. hususunun (2) numaralı fıkralarında düzenlenmektedir (Ahmet Altuntaş ve öbürleri [GK], B. No: 2015/19616, 17/5/2018, §7).

Bir öteki sözle masumiyet karinesi, Anayasa’nın 36. hususunda garanti altına alınan adil yargılanma hakkının bir ögesi olmakla bir arada suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar kimsenin hatalı sayılamayacağı belirtilmek suretiyle Anayasa’nın 38. hususunun dördüncü fıkrasında ayrıyeten düzenlenmiştir (Galip Şahin, B. No: 2015/6075, 11/6/2018, § 37).

Masumiyet karinesi, kişinin hata işlediğine dair katılaşmış bir yargı kararı olmadan hatalı olarak kabul edilmemesini garanti altına alır. Bunun sonucu olarak kişinin masumiyeti asıl olduğundan suçluluğu ispat külfeti tez makamına ilişkin olup kimseye suçsuzluğunu ispat mükellefiyeti yüklenemez. Ayrıyeten hiç kimse, suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar yargılama makamları ve kamu otoriteleri tarafından hatalı olarak nitelendirilemez ve hatalı muamelesine tabi tutulamaz (Kürşat Eyol, B. No: 2012/665, 13/6/2013, § 26).

Adil yargılanma hakkının bir ögesi olan masumiyet karinesinin sağladığı teminatın iki istikameti bulunmaktadır (Galip Şahin, § 38).

Garantinin birinci tarafı kişi hakkındaki ceza yargılaması sonuçlanıncaya kadar geçen, bir diğer tabirle kişinin ceza gerektiren bir hatayla itham edildiği (suç isnadı altında olduğu) sürece ait olup hatalı olduğuna dair karar tesis edilene kadar kişinin suçluluğu ve aksiyonları hakkında erken açıklamalarda bulunulmasını yasaklar. Teminatın bu istikametinin kapsamı yalnızca ceza yargılamasını yürüten mahkemeyle sonlu değildir. Teminat tıpkı vakitte başka tüm idari ve isimli makamların da süreç ve kararlarında, suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar kişinin hatalı olduğu tarafında ima ya da açıklamalarda bulunmamasını gerekli kılar. Münasebetiyle yalnızca cürüm isnadına husus ceza yargılaması kapsamında değil ceza yargılaması ile eş vakitli olarak yürütülen öbür türel süreç ve yargılamalarda da (idari, hukuk, disiplin gibi) masumiyet karinesinin ihlali kelam konusu olabilir (Galip Şahin, § 39).

Masumiyet karinesinin ikinci istikameti ceza yargılaması sonucunda mahkümiyet dışında bir karar kurulduğunda devreye girer ve daha sonraki yargılamalarda ceza gerektiren kabahatle ilgili olarak kişinin masumiyetinden kuşku duyulmamasını, kamu makamlarının toplum nezdinde kişinin hatalı olduğu izlenimini uyandıracak süreç ve uygulamalardan kaçınmasını gerektirir (Galip Şahin, § 40).

Başka taraftan bilindiği üzere ceza muhakemesi hukuku ile disiplin hukuku farklı kural ve unsurlara tabi disiplinlerdir. Disiplin hukuku; kurumun iç tertibini müdafaayı amaçlayan ve bunun için kamu vazifelilerinin mevzuata, çalışma sistemine, hizmetin gereklerine karşıt fiillerine yönelik olarak uygulanacak yaptırımları ve bu yaptırımların uygulanmasındaki yöntem ve temelleri düzenleyen bir hukuk alanıdır. Birtakım hallerde ise kamu görevlisinin fiili ceza hukuku kapsamında cürüm tarifine uymasının yanı sıra disiplin hukuku tarafından de sorumluluk gerektiren bir mahiyet taşıyabilir. (Özcan Pektaş, B. No: 2013/6879, 2/12/2015, § 25; Kürşat Eyol, § 30). Bu türlü bir durumda Anayasa’da teminat altına alınan masumiyet karinesinin, bir aksiyonu nedeniyle ilgili hakkında hem ceza hem de disiplin süreçlerinin yürütülmesine mani teşkil etmediğini, bu iki sürecin eş vakitli olarak devam etmesinin de önünde anılan garanti bakımından bir mani bulunmadığını belirtmek gerekir.

Öte yandan ceza muhakemesi sonucunda kişinin müsnet kabahati işlemediğine dair kararlar dışında ceza mahkemesi kararı, disiplin makamları açısından direkt bağlayıcı değildir. Lakin cezai sorumluluğu ortadan kalkmış olsa dahi tıpkı olaylar nedeniyle -daha hafif bir ispat külfeti temelinde- kişi hakkında diğer tıp bir sorumluluğun tesis edilmesinin önünde bir mani bulunmamaktadır (Özcan Pektaş, § 25; Kürşat Eyol, § 30).

Ceza muhakemesiyle eş vakitli olarak yürütülen, bir öteki sözle kişinin şimdi hata isnadı altında olduğu, ceza makamları tarafından hakkında rastgele bir karar kurulmadığı süreçte devam eden disiplin soruşturma ve yargılamalarında masumiyet karinesi bakımından değerli olan konu; kamu makamlarının süreç ya da kararlarında belirttikleri münasebetler yahut kullandıkları lisan nedeniyle bireye cezai sorumluluk yüklememeleri, ceza mahkemeleri tarafından şimdi hatalı bulunmamış bireyin masumiyeti üzerine gölge düşürülmesine sebebiyet vermemeleridir (Galip Şahin, § 47).

Somut olayda müracaatçı, aleyhine ceza davası açılmış ve karar verilmiş olmasının disiplin cezası verilmesine ait sürece karşı açtığı davanın reddine münasebet olarak gösterilmesi nedeniyle masumiyet karinesinin ihlal edildiğini ileri sürmüştür. Bir öteki tabirle müracaatçı gerek yönetimin disiplin cezası kararında gerekse mahkeme kararında geçen somut rastgele bir tabirden şikayet etmemiş, bir bütün olarak ceza davasındaki suçlamalar temel alınarak disiplin cezası verilmesi ve buna karşı açtığı davanın reddedilmesinden yakınmıştır.

Olayda müracaatçı hakkındaki ceza yargılaması sonuçlandıktan sonra disiplin hukuku süreçlerinin tamamlandığı fakat HAGB kararından evvel disiplin sürecine karşı açılan idari davanın karara bağlandığı anlaşılmaktadır. Müracaatçının kanun yolu basamağında ceza davasında hakkında HAGB kararı verildiğini, bir öbür tabirle suçluluğunun hükmen sabit olmadığını, bu sebeple mahkeme kararının bozulması gerektiğini söz ettiği görülmektedir.

Mahkeme kararının incelenmesinden, müracaatçıya disiplin cezası verilmesinin salt ceza davasına dayanmadığı, ceza yargılamasında kullanılan kanıtlar gözönünde bulundurularak fakat ceza yargılamasından farklı olarak disiplin hukuku çerçevesinde durumunun değerlendirildiği, disiplin cezası verilmesine ait sürecin Mahkemece hukuka uygun bulunarak davanın reddedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme kararında geçen “…davacıya isnat edilen fiilin, ceza mahkemesi kararıyla sübuta erdiği, bu fiilin memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareket niteliğinde bulunduğu… ” tabiri, münasebetin tek başına ceza mahkemesi kararına dayanmamış olması, Mahkemenin soruşturma raporundaki tespitler, şahit sözleri, başka bilgi ve dokümanlara nazaran müracaatçının üzerine atılı bulunan disiplin kabahatini işlediği sonucuna vardığı gözönünde bulundurulduğunda bir bütün olarak münasebetin masumiyet karinesini ihlal etmediği sonucuna varılmıştır.

Münasebetiyle müracaata bahis mahkeme kararında müracaatçının hatalı olduğuna yönelik bir ithamın bulunmadığı, kabahat vasfının ve mahiyetinin tartışılmadığı, sadece somut olayın süreç tarihindeki şartlar dikkate alınarak mevzuat bağlamında idari istikametten değerlendirildiği ve tesis edilen sürecin hukuka uygun olduğu tarafında karar kurulduğu görüldüğünden ferdi müracaata mevzu edilen mahkeme kararında masumiyet karinesine yönelik bir müdahalenin bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.

Açıklanan münasebetlerle masumiyet karinesine yönelik bir ihlal olmadığı görüşüyle çoğunluk kararına katılmadım.

Üye

Muammer TOPAL

[Toplam: 0   Ortalama: 0/5]
ETİKETLER: , , , ,
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com habersaglikcilar.com